Verslag : Ontspoord

Verslag over de theater voorstelling : ontspoord 

 

Voor ons vak CKV moesten wij met de klas naar een theater voorstelling genaamd ontspoord, in het begin keek ik er best tegenop om er heen te gaan, maar achteraf gezien vond ik het best een leuke voorstelling.

De verhaallijn was best moeilijk te volgen, er werd bijna niets uitgelegd of duidelijk gemaakt, dat vond ik jammer, want het merendeel van de tijd was ik hard bezig om te ontdekken wat er nou eigenlijk aan de hand was.

daardoor zal ik niet veel kunnen uitleggen in dit verslag, simpelweg omdat ik er niet veel van snapte.

Het verhaal begon bij het meisje pace, en de jongen, Dalton.

Ze leven in een klein stadje, waar niets te beleven valt, en waar iedereen kapot gaat aan het verlies van banen en levenslust, Dalton’s vader is ook een van de werkers die nu zonder baan thuis zit, hij vult zijn tijd met het maken van schaduwen op de muur.

Pace is geobsedeerd met treinen, waardoor dat komt wordt later pas duidelijk,  en ze daagt dalton uit tot een race tegen de stoom trein die over een hoge brug vlak bij het stadje rijd.

Dalton laat zich overhalen, en vanaf dat punt gaan ze trainen voor de race, pace ziet de race als een manier om te ontsnappen aan het leven wat haar te wachten staat, ze is niet zoals andere meisjes, ze draagt geen nette jurken en ze is niet netjes in haar spraak, door tegen de trein te racen wil ze iets maken van haar leven, dalton snapt haar obsessie niet, maar langzaamaan wordt hij ook steeds gemotiveerder.

Dit was een beetje het punt dat ik er niks meer van snapte, de voorstelling werd gespeeld met flash forwards, dat maakte het erg onduidelijk.

En dan nu over de kunstvormen die ik heb gezien, ik zag heel veel poëzie, dat zag ik aan de manier hoe ze praatten, ook vond ik het decor geniaal, het was alleen maar een groot stalen rek, en door de spelers veranderde het van een gevangenis, naar een spoorbrug en dan weer een huis, ze maakten een hele voorstelling met minimale spullen.

Ook de muziek vond ik helemaal geweldig, sowieso ben ik dol op country muziek, en hier gebruikten ze het helemaal perfect, je kon voelen welke emotie ze probeerden over te brengen, met het rauwe gitaarspel in combinatie met een cello of een viool, dat geeft een voorstelling kracht, ik denk dat muziek de voorstelling grotendeels maakt, omdat het je in het verhaal zuigt.

Ik hou ervan om naar het theater te gaan, helaas ga ik niet zo vaak omdat ik bijna geen tijd daarvoor heb, maar ik vind deze dingen leuk om te doen, ook met de klas is het gezellig om er op uit te gaan.

Helaas heb ik niet veel geleerd van deze voorstelling, maar ik heb er wel van genoten, en zou graag weer eens met de klas ergens heen gaan.

 – dalton en pace

 

 

 

Door Anna Peroti, H4B.

Advertisements